suju_saranghae's profilesuperjuniorismPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
October 06 อะไรอะไรก็เปลี่ยนไปเฮ้อ.......ช่วงนี้ไมมันเงียบเหงาอย่างนี้วะเนี้ย
ไม่ค่อยได้คุยกะใครเลย ขนาดเมทกันยังคุยกันแทบนับคำได้
บรรยากาศมาคุซะจริงๆ
คิดถึงทุกคนจังเลยยยยยยยยยยยยย
แต่ถ้าจะให้บอกว่าใครบ้างคงไม่ได้เพราะมันมากมายเสียเหลือเกิน (หุหุหุ)
อย่างที่ว่า...ตอนนี้อะไรมันก้อเริ่มเปลี่ยนแปลงไปหมดแล้ว...
แต่ละคนก้อมีเล้นทางชีวิตของตัวเอง
แล้วเธอล่ะ....สิขรินทร์....เธอรูรึยังว่าชีวิตเธอต้องการอะไร?????
น่าหัวเราะเยาะเน้อะ....ใช้ชีวิตไร้สาระไปเรี่อย...ยังจับทางชีวิตไม่ได้เลย
เพิ่งรูตัวว่าตัวเองนิสัยเด็กมากๆ...งี่เง่า...เอาแต่ใจ.....ฯลฯ
แล้วตกลงชีวิตเรามีอารายดีบ้างวะเนี้ยยยยยยย
อนาคตที่กำลังใกล้เข้ามา.....อดีตที่ยังจำไม่ลืม...กับปัจจุบันที่วุ่นวายโคตร
ไม่น่าเชื่อจริงๆว่ามันไปด้วยกันได้...เฮ้อออออออ
แค่นี้ก้อจะร้องไห้..ทั้งที่พระพุทธเจ้าก้อสอบเอาไว้ว่าความแน่นอนคือความไม่แน่นอน
แต่ก้อยังทำใจไม่ค่อยได้อยู่ดี
ช่วงนี้ร้องไห้บ่อยสุดๆ กระเพาะก้อกำเริบแถมยังหนักกว่าที่ผ่านมาอีกด้วย
ขอให้ทุกคนช่วยเป็นกำลังใจให้สมหญิง(ใครวะ)ด้วยนะ
เพราะมันเริ่มจะไม่ไหวแล้วจริงๆ
ปล.รู้สึกว่าถึงข้างๆเราจะมีคนมากมาย...แต่ยังไงก่อเหงาอยู่ดี
September 24 กลับมาแร้วววววไม่มีอารายยยยยย แค่จะบอกว่าคนเหล่านี้กลับมาแล้วพร้อมกะอัลบั้มหม่ายยยย หุหุหุ เสียตังอีกแล้วตรู August 30 ......เคยรู้สึกบ้างไหม...ว่าตรงนี้ไม่ใช่ที่ของเรา
ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง วางมือไว้ตรงไหน
ทำอะไรก้อดูจะผิดไปหมดซะทุกเรื่อง
ขอโทษนะ...ขอโทษจริงๆ August 14 นอนไม่หลับสงสัยเป็นเพราะว่าช่วงนี้จัดตารางเวลาชีวิตพลาดไปหน่อย ชอบนอนเช้า ตื่นเอาซะบ่าย เลยไม่ค่อยได้ไปเรียนเท่าไหร่ จนอาจารย์เริ่มจะถามหาแล้วว่า "สิขรินทร์หายไปไหน" เวรกรรมแท้ๆ ถ้าเกิด มส.จนไม่จบสี่ปีขึ้นมาเนี้ยนะ ชีวิตคงหาไม่แน่ๆ แหม๋ๆๆๆๆ ก้อตื่นมาเรียนสิย้ะ!!!! คงมีครายหลายคนอยากพูดอย่างนี้ชิมิ อิอิ จะพยายามละกันนะ ขอสัญญา...ไม่เอาดีก่า เด๋วทำไม่ได้ เอาเป็นว่า ต่อไปนี้จะพยายามไปเรียนละกัน ไม่ว่าจะเกิดอารายขึ้นก็ตาม จะรับผิดชอบสิ่งที่ควรทำให้เต็มที่และดีที่สุดเน้อ หุหุหุ นี่ก็ปาเข้าไปตั้งตีสี่ละ ยังไม่ง่วงเลย (ความจริงพยายามจะนอนตั้งกะตีสองฝ่าๆละ แต่แมร่ง!!!! ไมกรูไม่ง่วงวะเนี้ยยยยยยยย) พรุ่งนี้มี quiz กะ presentation ด้วยอ่ะ แล้วจะเอาแรงจากหนาย ห้ะ!!! แถมยังต้องทำการบ้านเรื่องงานวิจัยที่เกี่ยวข้องอีก อาจารย์ให้ส่งตั้งนานแล้วก้อดองเอาไว้ ด้วยเข้าใจว่าไม่หักคะแนน เพราะเห็นอาจารย์กำหนดไว้ว่าส่งได้วันสุดท้ายคือวันที่ 20 นี้ แต่ปรากฏว่าไงค่ะ หักคะแนนคร้า- - - - ตายไปเลยกรู เค้าให้ส่งตั้งแต่วันที่ 6 ตายแน่ๆเลยยยยยยยย T-T นอกจากเรื่องเรียนแล้วยังจะเรื่องหัวใจอีก ปัดโธ่!!! ชีวิตฉานนนนน จะหาอะไรดีได้มั้นเนี้ยะ
T^T August 07 เป็นอะไรหนอกรูไม่รู้เหมือนกันนะว่าช่วงนี้เป็นอะไร อารมณ์ไม่ค่อยจะคงที่สักเท่าไหร่เลย เปลี่ยวอยู่บ่อยๆ นอยอยู่เนืองๆ เคืองเป็นพักๆ และชั้นรักใครบางคน
(อันหลังเกี่ยว!!!!!!) แหะ แหะ เห็นมะ แค่นี้ยังควบคุมตัวเองไม่ได้เลย
.......................
ความจริงแล้วว่าจะมาอัพหลายทีแล้วละ ไม่ใช่ไม่มีเรื่องจะบอกนะ แต่พอเข้ามาแล้วมันไม่รู้จะเริ่มยังไงดี
เรื่องที่อยากจะบอกอยู่ๆ ก้อเหมือนหายไปจากสมองซะงั้น ปลาทองจริงๆ
เป็นเหตุให้ไม่ได้อัพส้ากที ปล่อยให้รกร้างร่วมชาติเศษ ต้องบุกป่าถางหญ้าเข้ามาในสเปซนี้ให้วุ่นวาย
..................................
เฮ้อ----3 แล้วมันก้อกลับมาอีกแล้ว
กรูจะเขียนอารายดีวะเนี้ยยยยยยยยยย
ดูท่าจะต้องหาเวลาไปผักผ่อนกายาให้หายฟุ้งซ่านโดยด่วยซะแร้ววววววว
.................
อืม....วันนี้ไปค้นเอาเพลงเก่าๆมาฟัง หยิบมาหลายอัลบั้มทีเดียว
สุดท้ายก้อหยิบเอาของบี น้ำทิพย์มา ไม่รู้เพราะอารายดลใจ
เลยโดนเพลงนี้เข้าไปเต็มดอกเรยยยยย
.......................
ตื่นนอนทุกๆเช้า ทุกวันเป็นอย่างเคย
ไม่ต่างอะไร เหมือนเดิม....ตัวฉัน
ก็ยังเดินคนเดียว นั่งร้านเดิมๆประจำ
นั่งตรงที่เดิมตรงนั้นเหมือนทุกวัน
ได้แต่หวังสักวัน มีเธอคนนั้นที่คอย...คอยพบกัน
เป็นคนใจเหงาเฝ้ารอใครสักคน...ใครคนนั้นที่ใจรู้สึกดี
เป็นคนใจเหงา "อยากมีคนรู้ใจสักที"
ที่เขาจริงใจและแสนดี...เป็นเพื่อนใจ
ใครสักคน.....เหงาเหลือเกิน
.........................
ปล. ถึงใครคนนั้น ดูแลตัวเองดีๆนะ
แล้วเราคงได้พบกัน.....สักวัน July 28 ประกาศช่วงนี้ไม่รู้ว่าอะไรกันนักกันหนา พอหมดจากกิจกรรมที่รู้กันอยู่ว่าต้องทำแล้วก้อยังมีเรื่องที่เข้ามาให้ยุ่งวุ่นวายไม่รู้จักจบสิ้น "กุเหนื่อยนะเว้ย" แต่ก้อได้แต่ปลอบใจตัวเองไปว่าจะต้องผ่านมันไปได้ด้วยดี ยังไงๆก้อขอบคุณสำหรับกำลังใจจากพี่ เพื่อน น้อง ที่มีให้เสมอมาและไม่เบื่อเวลาที่ปรึกษา (หรือเบื่อแต่ไม่บอก) อันนี้ก้อไม่รู้ เฮ้อ---------3 กลัวจะเอาตัวเองไม่รอด 4 ปีจะจบมั้ยเนี้ย สอบ สอบ สอบ สอบ สอบ สอบ ข้อสอบก้อ ย้าก ยาก อยากรู้ว่าจะออกยากให้นักศึกษาทำไม่ได้เนี้ยมันดีมากเลยชิมิ ก้อคงจะเป็นอย่างนั้นเพราะก้อเป็นอย่างนี้มาช้านานแล้ว เออ.....สรุปจะบ่นเรื่องอะไรเนี้ย......งง
July 15 ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆตอนนี้ฟุ้งซ่านมากมาย
ทำตัวเป็นแมลงเม่าบินเข้ากองไฟตลอดเวลาเลย
สงสัยจะเป็นพวกมาโซ
นิยมถูกทำให้เจ็บปวด (หัวใจ) แหวะ
จะมีอะไรแย่ไปกว่าที่เราพยายามหาคำตอบที่ดีที่สุดได้แล้ว แต่เราไม่อยากจะทำตามนั้นอีกมั้ยอ่ะ
จะมีอะไรแย่ไปกว่าการพยายามที่จะลืม แต่มันก็ยังอยู่ในความคิดของเราตลอดเวลาอีกมั้ย
............................................
ฝันเล็กๆของฉันไม่สำคัญกับเธอเท่าไหร่
แต่สำคัญที่ฉันไม่ห่างกับเธอเหมือนยามตื่น
มีอะไรที่ฉันบอกกับเธอโดยไม่ต้องฝืน
ไม่ต้องเก็บไว้เหมือนยามตื่นนอน
ถ้าหากเธอกับฉัน...ไม่อาจเป็นได้มากกว่านี้
แค่มีเธอไว้ฝัน....ก็พอแล้ว (จริงอ่ะ)
จริงเหรอที่เวลาเรารักใครสักคนแล้วเราจะไม่หวังอะไรตอบแทน เพราะแม้แต่อกับแม่ยังหวังให้เราได้ดีเลย
ยิ่งความรักที่มันแบบว่า...นะ ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะไม่คิดอะไรเลย
ความรักก็เป็นอย่างนี้แหละ
เหมือนยา ถ้าเราใช้ถูกมันก้อจะช่วยรักษาและบำรุงเรา
แต่ถ้าเราใช้ผิดหรือเกินขนาด เราก็จะอ่อนแอและตายอย่างช้าๆ
ซึ่งชั้นเองคงหยิบขวดผิดหรือไม่ก้อลืมเขย่าขวด --"
เลยหมดแรงลงทุกที....ทุกที
.......................................
วันก่อนได้ดู mv ของ อ๊อฟ ปองศักดิ์มา
เพลง แทงข้างหลัง...ทะลุหัวใจ
สุดยอดเลย
เพลงก้อเพราะ mv ก้อเวอร์
อืม........เหมือนที่เพลงบอกแหละ
ถ้าการแกล้งลืม ทำเป็นลืม บอกใจให้ลืมมันยังไม่ดีขึ้น ยังคงโดนทำร้ายให้เจ็บอยู่แบบเดิม
อยากตาย!!!!!
โหดร้ายเนอะ แต่ก้อน่าสนใจไม่เบา.........เอ๊ะยังไง
............................................
July 14 ปัดหยากไย่กันหน่อยหุหุหุหุ
หลังจากเป็นเวลานานแล้วที่เราไม่ได้มาอัพสเปซเลยเนื่องจากภารกิจรักภารกิจลับที่รัดตัว (จนโยงใยและรัดครายหลายๆคยให้พัวพันกัน อีรุงตุงนังไปหมดเลย) จึงทำให้ไม่ค่อยได้พบเจอใครเลย ขนาดพี่ป๊อปมาที่มองไม่ได้ไปกินข้าวด้วยเล้ย!!! (ขอโทษเจงๆนะพี่นะ) ส่วนที่น้องมีแมสเสชจ์ไปหาพี่สาวตัวอ้วนกลมในยามวิกาลก้อ...นะ คิดกว่าพี่คงจะเข้าใจ ไอ้ความรู้สึกที่มันแบบ...นะ คิดถึงพี่ๆทุกคนเลย จริงๆนะเนี่ย แล้วก้อขอโทษเพื่อนทุกคนด้วยนะ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปกินข้าวด้วยกันเลย ยังไงชั้นก้อเป็นห่วงพวกแกเหมือนเดืมนะเฟ้ย ไว้เจอกันตอนพี่เชียร์ละกัน
"เกลียดความจริงที่มันต้องเป็น...เกลียดที่เห็นว่าเธอมีใคร....เกลียดบางคนที่เธอพอใจ...กว่าฉัน"
มาละ มาละ อีอารมณ์นี้มาอีกละ พักก่อนดีกว่า........
ช่วงนี้เรียนหนักมากเลย (ก้อแน่สิ..กระแดะลง 24 หน่วย ตัวช่วยก้อไม่มี) ทั้ง test ทั้ง quize มันตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 แทบจะทุกตัว เรียนปีสี่นี่มันทุกยากลำบากกายจริง ยิ่งที่บ้านถามว่าจะจบปีนี้แล้วใช่มั้ย ก้ออยากจะบอกว่า "ขออีกซัก 2 ปี ได้ป่ะ" เศร้าอ่ะ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องรัก ไม่มีอะไรดีส้ากกกกกกอย่าง ทำไมอ้า......T-T
June 06 เราอักษรศาสตร์!!!!!!!!!!!!!!พอเปิดเทอมแล้วเราก็ได้กลับมาเป็นึนอักษรอีกครั้ง....คิดถึงพี่ๆที่จบไปแล้วจัง
ความรู้สึกที่ว่าปี 4 มันจะโหวงชอบกลเนี่ย น้องก้อเริ่มรู้สึกแล้ว
จะจบแล้วอ่ะ.......เฮ้ออออออออออออออออ
เพิ่งคุยกะที่บ้านมาว่าเรียนจบแล้วจะไปไหนต่อ จะเอายังไง ทำอะไรกะชีวิต
ปัญหาโลกแตกนินา เครียดๆๆๆๆๆๆ
คล้ายกับว่าที่บ้านอยากให้ทำงานเลยอ่ะ แล้วค่อยหาเงินไปเรียนต่อโทเอาเอง
แบบทำงานไปเรียนภาคพิเศษไป โอย......อี๋ขาดพอดี
แล้วฉานจาทามงมยเนี้ยยยยยยยยยยยยย May 21 คิดไม่ออกนินาเหอๆๆๆๆ
กว่าจะได้มาอัพสเปซเน้อะ หลังจากปล่อยให้รกร้างเกือบปี (เกิ๊นนนน)
ก้อไม่มีอะไรมากหรอก แค่คิดถึงทุกคนเลยมาอัพให้ท่เม้นกัน
ตอนนี้กลับมอมาแล้วเลยไม่ค่อยได้เล่นเนทเท่าไหร่
แล้วพอเข้าสเปซแล้วก้อไม่รุว่าจะเขียนอารายดี
เอาเป็นว่าคิดถึงทุกๆคนมากมายนะ
รักและกรุณา มะช้ายยยยย รักและคิดถึง April 24 กลับมาแล้ววววหลังจากไปลัน ล้า ที่เกาะล้านมาเป็นเวลากว่า 4 วัน เราก้อได้กลับเข้าสู่โหมดมนุษย์อิเตอร์เนทอีกครา หุหุหุ ไปเที่ยวกะครอบครัวสนุกสนานมากมาย การได้ทำกิจกรรมร่วมกับครอบครัวมันก้อดีอย่างนี้แหละ ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาว่าเรา หรืออะไรก้อตามแต่ มีฟามสุขเจงโว้ยยยยยยยยยยยยยย (แต่ก้อยังคิดถึงน้องโจอยู่ดี..หายเร็วๆนะจ๊ะ) ได้ไปเล่นบานาน่า โบ๊ท กะพาราชูตด้วย ลอยละลื่วอยู่บนฟากฟ้า มันมากกกกก เพิ่งรู้ว่าการได้เห็นอะไรๆในมุมมองของนกมันวิเศษจริงๆ ชักอยากจะบินได้แล้วสิ (ไปเป็นเมียซุปเปอร์แมนดีก่า....>.<) แต่ที่เด็ดกว่าอะไรทั้งหมด คือ เราได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์สยิวกิ้วหลายอย่างมาก เริ่มจากนี่เลย มีกรุ๊ปทัวร์ของพวกคนจีนอ่ะ (ที่รู้เพราะมันส่งเสียงล้งเล้งตลอดเวลา น่ารำคาญมาก เสียมารยาทเจงๆคนกำลังพักผ่อน และที่คอนเฟิมว่าจีนชัว เพราะมันร้องออกมาว่า ไอ้หยา นั่นเอ้ง) เป็นผู้ชายประมาณ 7-8 คนได้ ลงมาเล่นน้ำด้วยกางเกงใน ย้ำ กางเกงใน ไม่ใช่กางเกงว่ายน้ำ ทั้งย้วย ทั้งยาน แถมอีคนนึงเจือกใส่สีขาวอีก เวรกำ ฟัดไป ฟัดมาตามจังหวะการวิ่งเล่น (แต่ก้อยังดู 5555+) สักครู่เพื่อนก้อรุมแกล้งอีคนใส่กางเกงในสีขาวด้วยการจับมันถอดกางเกงในออกแล้วโยนเล่นไปมา ส่วนคนโดนถอดล่ะ....จะเหลือเร้อะ แก้ผ้าโทงๆ ไม่ปิดส่วนใดวิ่งไล่เอากางเกงใน (เก่า เน่า ยาน) ของตัวเองคืนมา อุบาทว์สิ้นดี ถ้าหล่อและ.......สักหน่อยจะไม่ว่าอารายสักคำเลย 555+ อีกเรื่องคือ เราได้อยู่ร่วมในเหตุการที่มีผัวฝรั่งขี้นกกะเมียไทยดำๆ แห้งๆ หน้าเหียกๆ ปั่ม ปั๊ม กันในน้ำเลยคร้า ดูดปากกันยังกะจะดูดหัวกัน ปากจะหลุดติดไปอยู่แล้ว แถมยังมีจังหวะเขย่าอีก โอ้แม่เจ้า ท่าลิงอุ้มแตงนินา ยกแข้งยกขา พาดกัน นัวเนียกันไปมา ฟินรึยังล่ะ หะ ไม่มาทำบนชายหาดเลยละ คนก้อไม่ใช่น้อยๆ น่าไม่อายจริง (อิจฉาก้อว่ามา...แป่ววววว) เหอะ เหอะ เหอะ
................................
ไปเที่ยวมาเลยกินทุกอย่างที่ขวางหน้าไอ้น้ำหนักที่ลดไปก้อเลยขึ้นมาอีกแล้ว กลุ้ม แต่จะให้ทำไง ก้อของเค้าดีจริงๆนินา แถมไปเล่นน้ำมามันก้อเหนื่อยด้วย ตากแดดทั้งวัน จนกลายเป็นนิโกรไปแล้ว ร้อนมาก แดดเผาจนแสน จับแขนตัวเองยังไม่อยากจับ ไหม้จนลอกกันเลยทีเดียว ช่วงนี้จึงต้องงดออกจากบ้านในช่วงที่พระอาทิตย์ยังยิ้มแฉ่งบนฟ้า เพื่อให้ผิวกลับสู่สภาพปกติเร็วที่สุด ส่วนของฝากน่ะหรอ ถ้าอยากได้ก้อมาเอาที่อุดรนะ เพราะยังไม่มีโปรแกรมกลับม. ใน ช่วงนี้ ส่วนดรีมเวิลก้อเอาวันอาทิตย์แหละ เพราะพี่โบไม่ว่างวันอื่นนินา ส่วนแม่นางแอปเปิ้ล ก้อรีบๆขึ้นมาจากภูเก็ตสักที จะตั้งรกรากที่นั่นเลยรึงัย ไปนานมาก หรือไปหา....อ่ะนะ เอามาฝากน้องด้วยก้อดี หุหุหุ ส่วนป๊อปชี เรื่องที่เราตกลงกันไว้ก้อทำตามแผนโลดเด้อออ ของคุนคร้าที่กรุณา ส่วนอุสาขอบคุณนะที่ช่วยเชคเกรดให้ทั้งๆที่ไม่สบาย หายเร็วๆนะ พี่ซันไปงานบวชพี่ไอซ์มาเป็นไงบ้าง พี่กุลล่ะ ได้ไปป่ะ อีจอกเปิ้ล หายไปเลยนะมึง ตายรึยัง แล้วเธอบุดซี่ เมื่อไหร่จะอัพข่าวค(ร)วสักที เงียบไปนานจนน่ากลัวนะเนี่ย โห๊ะๆๆๆ คิดถึงทุกคนเล้ยยยยยยยยยยยยย
.................................
กลับมาเรื่องเที่ยวต่อ นอกจากนั้นเรายังได้ไปเที่ยวที่บ้านสุขาวดีด้วย ซึ่งสุขาวดีสมชื่อจริงๆ สวยงาม แอน เดอะ หย่ายโตมากกกก เด๋วคราวหลีงจะเอารูปลงให้ดู ต่อจากนั้นก้อไปเที่ยวที่ ริบลีย์ สนุกมาก บ้านผีสิงแม่งงั้นๆแหละ แต่มันชอบมา แว้ๆๆๆๆ ให้เราตกใจอยู่เรื่อย มืดก้อมืด แถมโผล่มาเงียบๆ อีก เลวเจงๆ ห่า ต่อมาก้อเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บของเหลือเชื่อ ต่อด้วยไปดูหนัง 3 มิติ อันนี้มันสุดๆๆๆ โยกไปมา เสียวได้อีก กุกรี๊ดกระจายยยยย แล้วก้อ ไปเล่นเขาวงกตก่อ อันนี้ก้อสนุกดี หาทางออกกันวุ่นวาย เกืแบหลงทาง อดตายในนั้นแล้วมั้ยหล่ะ เสร็จจากตรงนั้นก้อเข้ากรุงเทพเพราะว่าอาต้องประชุมต่เลยมีโอกาสไปเที่ยวที่พระที่นั่งวิมานเมฆ แต่เราไม่เข้าเพราะเหนื่อย เลยให้คนอื่นเข้าไป จริงๆก้ออยากดูนะ วังไม่สักทองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเชียว ในรูปก้อสวยดี แตเค้าไม่ให้เราถ่ายเอง (ดูจากไกด์ บุค) เหอๆๆๆๆ จากนั้นก้อตรงกลับบ้านน้อยแสนสุข
..............................
พอล่ะ ชักจะเยอะไปแล้ว เหนื่อย แถมเรายังอารมณืดีด้วย เพราะน้องโจพ้นขีดอันตรายแล้ว (แต่ก้อต้องรอผ่าตัดเอากระดูกวี่โรงที่ทิ่มปอดอยู้ให้มันเข้าที่เข้าทาง...หายเร็วๆ (อีกครั้ง) นะ รีบกลับมาร้องเพลงให้ฟังนะ..จะรอ) ป้าดดดดดดดด พูดยังกะเป็นอะไรกัน
.............................
พอแล้ว จริงๆ ไปก่อนนะ บุ้บ บุยยยยย April 19 ม่ายเจงงงงง ไม่น้ะ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยยยยอยากจะร้องไห้จริงๆ
เพราะอะไรน่ะเหรอ.........
เรื่องมันมีอยู่ว่า......
ทุกคนก้อคงรู้ชิมิว่าน้องชื่นชอบนักร้องเกาหลีมากเพียงใด
แล้วบังเอิญว่าคนที่น้องชอบเนี้ย (น้องโจหรือคยูฮยอนจ๋านั่นเอง)
และเพื่อนร่วมวงอีก 3 คน
เดินทางกลับจากไปไหนสักอย่างแล้วตอนที่นั่งรถอ่ะยางก้อระเบิดจนรถคว่ำ
3 คนนั้นไม่เป็นอะไรมากแต่น้องโจอ่ะปอดฉีกจนต้องเข้าไอ.ซี.ยู เลย
...................
วันที่ 19 หลังเที่ยงคืนไปเล็กน้อย คยูฮยอน อีทึก อึนฮยอก ชินดงและผู้จัดการอีกสองคนกำลังกลับไปยังอพาร์ตเม้นท์หลังจากจัดการรายการ KBS Super Junior Kiss The Radio เสร็จ ขณะที่พวกเขาอยู่บนทางด่วน ยางหน้าของรถก็ระเบิดในขณะที่คนขับกำลังเปลี่ยนเลนและทำให้รถหมุนไปกระแทกกับรางกั้น
และกระเด็นออกไปไกลกว่า 30 เมตรวาส่งผลให้รถตู้พลิกไปทางด้านขวา คยูฮยอนนั่งอยู่ด้านหลังที่นั่งคนขับ ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้ได้รับบาดเจ็บมากที่สุดในบรรดาสมาชิกทั้งหมด จากอาการทั้งหมด เขาเท้าแตก กระดูกเชิงกรานเคลื่อน กระดูกซี่โครงหัก และมีแผลบนใบหน้า ที่กระดูกเชิงกรานมีเลือดออกและกระดูกซี่โครงที่หักได้ทะลุปอด เขาจำเป็นจะต้องได้รับการผ่าตัดเพื่อเพิ่มความสามารถในการหายใจ เขาเจาะรูกว้าง 1 -2 เซนตรงหน้าอกเพื่อสอดท่อช่วยหายใจเข้าไป และยังคงไม่รู้สึกตัว และไม่สามารถพูดได้เนื่องจากอาการช็อค หมอแถลงข่าวว่าคยูฮยอนควรจะต้องอยู่โรงพยาบาลต่อไปอีกอย่างน้อยสองสามเดือน ชินดงเป็นผู้ที่ได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด และออกจากอุบัติเหตุได้ด้วยใบหน้าและลำตัวที่มีแผลเพียงเล็กน้อย เขาถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลเช่นเดียวกัน และยังไม่ได้รับข่าวว่าเขากลับอพาร์ตเม้นท์แล้ว อีทึกถูกกระจกบาดที่ด้านหลัง และได้รับการผ่าตัดเพื่อนำมันออกเรียบร้อยแล้ว เขายังโดนบาดใกล้บริเวณตา อึนฮยอกเองก็โดนกระจกทิ่มหลังเช่นเดียวกัน นอกจากนั้น คยูฮยอนยังคงรักษาตัวเพราะปอดของเขาไม่แข็งแรงพอที่จะผ่าตัด เขาถูกย้ายจากห้อง ER ไปยังห้อง ICU และตอนนี้เขาได้รับการรักษาโดยใช้ยาเพื่อให้แข็งแรงพอสำหรับการผ่าตัด เห็นข่าวบอกว่าเป็นฝีมือของพวกแอนติแฟนคลับอ่ะ
มากรีดยางเอาไว้..............
.........................
พวกแอนตี้บอกว่า ไม่รู้ว่าจะบ้าบออะไรนักหนา
พวกมันไม่ใช่พ่อแม่สักหน่อย ทำไมต้องร้องไห้ต้องเป็นเดือดเป็นร้อนขนาดนั้น
อยากรู้นักว่าถ้าพ่อแม่เป็นอะไรไปจะร้องไห้มั้ย
.........................
ในฐานะที่ต่อเองเป็นคนหนึ่งที่ชอบ(มากๆด้วย)
รู้สึกแย่มากเลย...ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย
ชีวิตคนๆนึง มาตัดสินกันแบบนี้เลยหรอ
แล้วอีกอย่างที่คนเค้าชอบก้อไม่ได้ทำความเดือดร้อนให้ใครเลย
ที่ชอบก้อเพราะชอบ ประทับใจ เป็นไอดอล
ส่วนเรื่องพ่อแม่มันคนละเรื่องกัน
ถามจริงๆเหอะใครบ้างที่ไม่รักพ่อกับแม่
แยกแยะให้ออกสิ...แย่จัง
รู้สึกแย่จริงๆนะเนี้ย
ถ้าเผื่อน้องโจเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆไม่ใช่แค่แฟนคลับที่จะเสียใจ
พ่อกับแม่เค้าล่ะ..จะเป็นไง ทำไมไม่คิดบ้าง
แค่ไม่ชอบ แค่หมั่นไส้ ถึงกับอยากให้ตายจริงๆหรอ
คนที่สมควรโดนกระทำควรจะเป็นใคร ก้อลองคิดดู
ไม่อยากพูดมากแล้ว
เด๋วก้อทะเลาะกันไม่จบสิ้น
แต่แฟนคลับคนนี้อยากจะบอกแอนตี้แฟนคลับจริงๆว่า
คิดให้ดีๆนะ............ว่าอะไรเป็นอะไรและอะไรคือทางออกที่ดีที่สุด
ที่มันดีกว่าการทำลายชีวิตคน April 14 มันหายไปแร้นนนนนนนอาหุอาหุ หลังจากใช้ความพยายามกว่าหลายสัปดาห์น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาของอะหั้นมันก้ออันตรธานหายไป 4 กิโลแล้ว T-T หลังจากที่ต้องทนต่อคำก่นด่า ประณามและถ้อยคำถากถางสารพัด ไม่ว่าจะคนในครอยครัวและคนที่รู้จัก แต่ตอนนี้......หุหุ กรูผอมแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
.................................................................
เป็นสงกรานต์อีกปีที่ไม่เล่นน้ำ เพราะไม่ได้ฉีดยา...หง่ะ มะช่าย เพราะกลัวดำและก้อเหนื่อยด้วย เลยไม่ค่อยอยากจะเล่นน้ำ ไม่มีแรงบันดาลใจเท่าหร่ายยยย สู้นอนเล่นอยู่บ้านก้อไม่ได้ อ่านหนังสือไป เล่นเนทบ้าง ฟังเพลงเกาหลีของบรรดาที่รักทั้งหลาย หาของอร่อยๆกิน(อย่างมีสติและพอประมาณ5555+) เท่านี้ก้อมีฟามสุขแร้ววววววว เออ...ลืมบอกไปว่า เมื่อวานนี้เป็นวันครอบครัวชิมิ ตระกูล "สนิทชน" เก๊าะเลยมารวมตัวกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่งกว่า 300 คน แหะๆ เกิ๊นนนน บรรยากาศคึกครื่นมากมาย มีฟามสุขสนุกสนาน แถมยังตั้งวงเล่นไพ่กันอีกด้วย ซึ่งอะหั้นเองนั้นตอนแรกก้อไม่เล่นหรอกเพราะเล่นเนทอยู่ แต่สักพักก้อทนต่อปิศาจที่แฝงในร่างกายไม่หวาย เลยกระโจนเข้าร่วมวง เล่นกันด้วยเสียงโหวกเหวงมาก จนกลัวว่าตำรวจอาจมาเยี่ยมหน้าบ้านแต่ไม่เป็นไรเพราะถึงมาเราเองจะยอมเสียสละพรมจรรย์ให้แก่ตำรวจเพื่อความสุขและความปลอดภัยของครอบครัวเอ้ง!!!!! เอ้อ..ลืมไปว่า อะหั้นเล่นแบบไม่ลงทุนอารายเลย ได้รับทุนจากคุนอา 100 บาท ก่อนที่จะสูบเลือดจากญาติพี่น้องเป็นเงินอีก 200 กำไรเหนาะๆ เหอๆๆๆๆ รวมเป็น 300 ฟ่าบาท อิอิ หลังสงกรานต์ไปชอปดีก่า
..................................................................
เงินที่ได้มาจากการประกอบกิจกรรมครอบครัวนั้น ว่าจะเอาไปซื้อหนังสือเกาหลีมาอ่านเองแหละ เพราะว่าเปิดเทอมจะให้อุสาและคนอื่นๆที่ทรงภูมิช่วยสอน หลังจากโง่เป็นความเสือกไม่ยอมเรียนตอนปีหนึ่ง เราจะได้ อ่าน พูด ฟัง เขียน ภาษาเกาหลีสุดที่รักได้สักที (แต่เป้าหมายหลักคือจะเอาไว้หาพะ-อั๊ว นั้นเอง ชิมิ ชิมิ) แหะๆ ไม่ได้อัพซะนาน เลยยาวไปหน่อย อ่านๆ ไปแล้วกัน แค่เล่าให้รับทราบเฉยๆว่าชีวิตปิดเทอมเป็นไปยางงาย อาย อาย อาย อาย April 06 เหนื่อยเหนื่อย...กับการที่ต้องแกล้งทำเป็นว่าสบายดี
ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย
เหนื่อย...กับการที่เมื่อเรารู้สึกดี
กลับมีบางอย่างทำให้เราขุ่นมัว
เหนื่อย...กับการลบอดีตที่ไม่อยากจำ
แต่มันกลับยิ่งชัดเจนทุกครั้ง....ทุกที
เหนื่อย......เหลือเกิน
เหนื่อย April 03 อยากไปร้านพี่เค็มเนื่องจากว่าช่วงนี้มีเรื่องที่ทำให้กลุ้มใจอย่างมากมาย
(เรื่องอะไรว่ะ???????)
จึงทำให้เกิดอาการซึ่งเป็นอาการที่เรียกกันว่าเสี้ยนเครื่องดื่มที่ปั่นรวมกับน้ำผลไม้
(-*- เรียกซ้า.......)
นอกจากนี้ยังมีความต้องการที่จะรับประทานเฟรนฟรายด์และยำหมู(แป้ง)ยอ
เป็นเครื่องเคียงกับเครื่องดื่มอีกด้วย ^-^
ดังนั้น...พี่สาวตัวอ้วนเอ๋ย
หากน้องกลับไปเมื่อใดน้องจักชวนพี่ไปร้านพี่เค็มนะจ๊ะ
อาหุอาหุ
อยากกินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>๐<
ปล. เธอไปกะหมี 12 เหยือกชิมิ
แต่ไปกะน้อง...5555+
น้องจะพาทำลายสถิติเอ้ง
เอาไปเลยเต็มที่ เหยือกเดียวพอ ง่า...ไม่มีตังนินา TT๐TT
(มีเสียงคุณธรรมฝ่ายดีกระซิบว่า....รักใครอย่าชวนกินเหล้า
เราทำหน้าสลดก่อนจะตอบไปว่า....อย่ามาทำให้ไขว้เขวเซ่....ปัดโธ่!!!~)
รักและคิดถึงพี่ๆ เพื่อนๆ และน้องๆ ที่รักทั้งหลายนะก๊ะ
March 31 เรื่องมันมีอยู่ว่าตอนนี้กำลังวางแผนฆ่าหมาตัวเองอยู่ว่าทำยังไงคุณพ่อเราถึงจะไม่รู้ว่าเป็นฝีมือของเรา 55555+ เพราะอะไรนะหรอ ก้อมันเลวมากกกกกก มันแย่งพ่อไปนี่นา คิดดูนะ มันเลวแค่ไหน เวลาจะนอนนะ พ่อก้อจะเอามันมานอนบนเตียง ส่วนลูกหล่ะ หาที่นอนเอาเองตามพื้นบ้านนั่นแหละ เวลาบ้านสกปรกฝุ่นเยอะงี้ ก้อบ่นว่าทำไมไม่ทำความสะอาดบ้านเลย แต่พอบอกว่าก้อ ไอซ์ เป๊ปซี่ กะโซดา (ชื่อน้องหมาฉานเอง) มันไปเล่นดินแล้วไม่อาบน้ำแต่มันมาวิ่งเล่นแล้วก้อสะบัดๆในบ้านอ่ะ เท่านั้นแหละพ่อก้อเปลี่ยนอารมณ์ทันทีว่า อ่าว เหรอ ไม่เป็นไร ช่างมันๆ-*- หรือเวลากินข้าวงี้ไอ้เราก้อกำลังเล็งเนื้อชิ้นงามอันใหญ่โตมโหรานเอาไว้ กำลังจะหยิบพอดี ก้อมีมือนึงคว้าตัดหน้าไปแล้วเอาไปให้หมากินซะงั้น T-T ยัง...ยังไม่หมด เวลาจะไปเล่นกะมานนะมันจะชอบขู่ใส่เรา (โดยเฉพาะโซดา) แล้วพอเราดุมันแค่นั้นแหละ ก้อจะมีเสียงพ่อมาละ ครายยยยยยย ทามมมมมมม อารายยยยยยย โซดา อา อา อา อา อา อา อา เอ่อ......คือ กรุก้อยังไม่ทำอารายมันเลย แล้วจะร้องหาพระแสงดาบคาบค่ายอารายย้ะ อีพวกบ้า หนอย....ระวังตัวไว้เถอะ สักวันชั้นจะต้องแก้แค้นให้ได้ ฮึ่ม!!!!!!!~
พอละ สำหรับเรื่องหมาๆ
วกกลับเข้ามาที่เรื่องอากาศดีกว่า
นี่มันโลกหรือนรกเนี้ย!!!!!
ร้อนได้อีกนะเมิง ร้อนได้อีก
แมร่ง กรุแทบจะแก้ผ้าอยู่แล้ว
ฝนที่ตกลงมาเมื่อวานก้อไม่ได้ช่วยอารายเลย
ตกให้ความหวังว่าจะเย็นขึ้น แล้วงะ ก็ร้อนเหมือนเดิม
มะ มาอีกเรื่องที่จะขอบ่นๆๆๆๆๆ
ตอนนี่มันก้อช่วงปิดเทอมชิมิ ญาติๆก้อจะมารวมตัวกัน
แล้วอะไรรู้มั้ย
ฉานโดนทักว่าอ้วนจนเสียเซลล์ไปแร้ววววววววว
ห่ะ กุก้อพยายามลดอยู่นี่
ให้เวลากรุบ้างเด่ะ
มันขึ้นมา 6 โลนะเฟ้ยยยย
จะให้ลดภายในวันเดียวก้อไม่ใช่คนแล้ว
(น้องพี่และเปิดเชียร์ อดทนรอเจ้ก่อนนะจะรีบรีดน้ำหนักเด๋วนี้แหละ อย่าเพิ่งงอนไป)
แต่อุปสรรคของการลดน้ามหนักคืออารายค่ะ
นี่เลยค้า......ของกินที่ที่บ้านซื้อมาไว้เหมือนจะขุนเข้าโรงเชือด
เราก้อกลัวของมันจะเสียก้อเลยช่วยๆกินไปอย่างงั้นแหละ
เน้อะ...เนอะ....ชะมะ....ชิมิ...ชิมิ ^๐^
โฮ๊ะๆๆๆก่อนเปิดทอมๆๆๆๆๆ
ฉานจะต้องดพรียวเหมียนเดิม!!!!คอยดู๊
ก่อนจะไปนะก้อขออีกสักเรื่องละกัน
ช่วงนี้ไม่รุเป็นอาราย
สิวขึ้นสูตาย
เห็นหน้ากรุเปงอาราย หะ
เป็นต้นไม้รึงะ ถึงได้พากันขึ้นได้ขึ้นดี
หงุดหงิดเป็นที่สุด
ไม่อยากออกไปไหนเล้ย.......ให้ตายสิ
พอละบ่นแค่นี้ก่อนเอาแค่พอหอมปากหอมคอ (เหรอ) เล่นสะคนเค้าไม่อยากอ่านเพราะแมร่งมีแต่ตัวหนังสือ เอาน่า ทนๆอ่านให่หน่อยละกันนะจ๊ะ ครายอ่านตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ก้อขอให้ คุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกจงดลบันดาลให้ท่านทั้งหลายประสบแต่ความสุขความเจริญ สุขภาพร่างกายแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมา มีแต่คนนิยิมชมชอบ มีคนรักคนหลง ด้วนเทอญญญญญ สาธู้!!!!! March 27 (เมื่อก่อน)ยืนไม่ไหว....จริงๆเธอคือคนให้ความรักกับใจที่ว่างเปล่า
เข้ามาสร้างเรื่องราว "ของเรา" ในหัวใจ
ทั้งที่ฉันไม่เคยคิดจะมอบหัวใจเก็บเอาไว้ที่ใคร
แต่ก็ให้เธอ
เพิ่งจะรู้ว่านี่คือ "ความรัก"
และกำลังคุ้นเคยที่เธออยู่ข้างกาย
แต่วันนี้เธอบอกลา เบื่อกันแล้ว ให้ตัดใจ
ให้กลับไปยืนที่เดิม ที่ที่ไม่เคยมีเธออยู่
แต่วันนี้มันยืนไม่ไหว...ไม่มีเธอเหมือนเดิม
ที่ตรงนี้มันดูแปลงไป..เพราะอะไรหรือเธอ
ก็ทั้งๆที่ก่อนนั้นฉันก็เคยอยู่โดยไม่มีเธอ
แต่ก็ไม่เห็นเป็นอย่างวันนั้น
อยู่ดีๆก้อคิดถึงใครบางคนขึ้นมาซะงั้น
คนที่เข้ามา...เหมือนในเพลงนั่นแหละ
แต่ยังไงก้อขอขอบคุณนะที่ทำให้ได้เรียนรู้กับคำว่า
สุข และ เศร้า ในเวลาใกล้เคียงกัน
ซึ่งมันทำให้ได้รู้ว่า
ถ้าเราไม่มีความทุกข์ เราก้อจะไม่เห็นคุณค่าของความสุขเลย
อีกอย่าง....ใครคนนั้นทำให้เราเห็นค่าของคำว่าเพื่อนจริงๆ
เพราะตอนที่ต้องอยู่คนเดียว...ก้อได้ไอ้พวกลิงค่างทั้งหลายนี่แหละ
มาอยู่เป็นเพื่อน
ขอบคุณจากใจจริงๆ
ความรู้สึกดีๆ...มันยังอยู่นะ
แม้เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแม้กระทั่งเพื่อนไม่ได้ก้อตามที |
|
|