ตอนนี้ฟุ้งซ่านมากมาย

ทำตัวเป็นแมลงเม่าบินเข้ากองไฟตลอดเวลาเลย

สงสัยจะเป็นพวกมาโซ

นิยมถูกทำให้เจ็บปวด (หัวใจ) แหวะ

 

จะมีอะไรแย่ไปกว่าที่เราพยายามหาคำตอบที่ดีที่สุดได้แล้ว แต่เราไม่อยากจะทำตามนั้นอีกมั้ยอ่ะ

จะมีอะไรแย่ไปกว่าการพยายามที่จะลืม แต่มันก็ยังอยู่ในความคิดของเราตลอดเวลาอีกมั้ย

 

............................................

 

 

ฝันเล็กๆของฉันไม่สำคัญกับเธอเท่าไหร่

แต่สำคัญที่ฉันไม่ห่างกับเธอเหมือนยามตื่น

มีอะไรที่ฉันบอกกับเธอโดยไม่ต้องฝืน

ไม่ต้องเก็บไว้เหมือนยามตื่นนอน

ถ้าหากเธอกับฉัน...ไม่อาจเป็นได้มากกว่านี้

แค่มีเธอไว้ฝัน....ก็พอแล้ว (จริงอ่ะ)

 

 

จริงเหรอที่เวลาเรารักใครสักคนแล้วเราจะไม่หวังอะไรตอบแทน เพราะแม้แต่อกับแม่ยังหวังให้เราได้ดีเลย

ยิ่งความรักที่มันแบบว่า...นะ   ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะไม่คิดอะไรเลย

ความรักก็เป็นอย่างนี้แหละ

เหมือนยา ถ้าเราใช้ถูกมันก้อจะช่วยรักษาและบำรุงเรา

แต่ถ้าเราใช้ผิดหรือเกินขนาด เราก็จะอ่อนแอและตายอย่างช้าๆ

ซึ่งชั้นเองคงหยิบขวดผิดหรือไม่ก้อลืมเขย่าขวด --"

เลยหมดแรงลงทุกที....ทุกที

 

.......................................

 

วันก่อนได้ดู mv ของ อ๊อฟ ปองศักดิ์มา

เพลง แทงข้างหลัง...ทะลุหัวใจ

สุดยอดเลย

เพลงก้อเพราะ  mv ก้อเวอร์

อืม........เหมือนที่เพลงบอกแหละ

ถ้าการแกล้งลืม ทำเป็นลืม บอกใจให้ลืมมันยังไม่ดีขึ้น ยังคงโดนทำร้ายให้เจ็บอยู่แบบเดิม

 

โหดร้ายเนอะ แต่ก้อน่าสนใจไม่เบา.........เอ๊ะยังไง

 

............................................

 

 

 

หุหุหุหุ

หลังจากเป็นเวลานานแล้วที่เราไม่ได้มาอัพสเปซเลยเนื่องจากภารกิจรักภารกิจลับที่รัดตัว (จนโยงใยและรัดครายหลายๆคยให้พัวพันกัน อีรุงตุงนังไปหมดเลย) จึงทำให้ไม่ค่อยได้พบเจอใครเลย ขนาดพี่ป๊อปมาที่มองไม่ได้ไปกินข้าวด้วยเล้ย!!! (ขอโทษเจงๆนะพี่นะ) ส่วนที่น้องมีแมสเสชจ์ไปหาพี่สาวตัวอ้วนกลมในยามวิกาลก้อ...นะ คิดกว่าพี่คงจะเข้าใจ ไอ้ความรู้สึกที่มันแบบ...นะ คิดถึงพี่ๆทุกคนเลย จริงๆนะเนี่ย แล้วก้อขอโทษเพื่อนทุกคนด้วยนะ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปกินข้าวด้วยกันเลย ยังไงชั้นก้อเป็นห่วงพวกแกเหมือนเดืมนะเฟ้ย ไว้เจอกันตอนพี่เชียร์ละกัน

 

"เกลียดความจริงที่มันต้องเป็น...เกลียดที่เห็นว่าเธอมีใคร....เกลียดบางคนที่เธอพอใจ...กว่าฉัน"

 

มาละ มาละ อีอารมณ์นี้มาอีกละ  พักก่อนดีกว่า........

 

 

ช่วงนี้เรียนหนักมากเลย (ก้อแน่สิ..กระแดะลง 24 หน่วย ตัวช่วยก้อไม่มี) ทั้ง test ทั้ง quize มันตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 แทบจะทุกตัว เรียนปีสี่นี่มันทุกยากลำบากกายจริง ยิ่งที่บ้านถามว่าจะจบปีนี้แล้วใช่มั้ย ก้ออยากจะบอกว่า "ขออีกซัก 2 ปี ได้ป่ะ" เศร้าอ่ะ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องรัก ไม่มีอะไรดีส้ากกกกกกอย่าง ทำไมอ้า......T-T